Nella ricorrenza del 3^ anniversario del 7 ottobre la Tendenza internazionalista rivoluzionaria, il Partido Obrero (Argentina), Liberazione comunista (Grecia), il Partito socialista dei lavoratori (Turchia), il SWP (Gran Bretagna), il Gruppo di azione rivoluzionaria (Messico), Forza 18 ottobre (Cile) e il Comitato di fronte unito per un partito dei lavoratori (Stati Uniti) hanno sottoscritto la seguente dichiarazione, che sarà diffusa nei rispettivi paesi e internazionalmente.
Qui di seguito il testo della Dichiarazione in italiano, inglese, spagnolo, greco. (Red.)
Per la sconfitta dell’imperialismo USA e del sionismo in Medio Oriente
Dichiarazione nel 3^ anniversario del 7 ottobre
1) A tre anni dall’azione delle organizzazioni armate palestinesi dentro Israele (Operazione “Diluvio di Al-Aqsa”) e dall’inizio delle operazioni militari israeliane nella Striscia di Gaza – che hanno già causato 70.000 morti e due milioni di sfollati – condanniamo il genocidio in corso e salutiamo la lotta del popolo palestinese e le mobilitazioni popolari che hanno contribuito a denunciare, agli occhi del mondo, i crimini contro l’umanità commessi dallo Stato sionista.
La campagna di bombardamenti contro Gaza, iniziata il 7 ottobre 2023, seguita da un’invasione e da un blocco totale, ha segnato una significativa escalation nei piani di pulizia etnica e colonizzazione territoriale, le cui radici risalgono alla stessa fondazione dello Stato di Israele nel 1948.
Il sistematico attacco a scuole, centri per rifugiati e ospedali da parte delle forze israeliane costituisce quello che può essere definito a pieno titolo un “genocidio da manuale”.
2) Difendiamo il diritto del popolo palestinese di resistere all’oppressione sionista con tutti i mezzi a sua disposizione. Difendiamo il diritto al ritorno degli sfollati e la libertà degli oltre 9.500 prigionieri politici.
Denunciamo inoltre la giunta coloniale per Gaza guidata da Donald Trump e sostenuta dalla borghesia araba complice. Questa giunta mira a smantellare le organizzazioni armate palestinesi, a insediare una forza di occupazione multinazionale e, in ultima analisi, a trasferire il potere a un’Autorità Palestinese rimodellata secondo i voleri di Israele e degli Stati Uniti. Cerca inoltre di stabilire una rete di affari capitalistica tra le macerie lasciate dai bombardamenti.
3) In soli tre anni, Israele ha attaccato Gaza, il Libano, la Siria, lo Yemen, l’Iran e il Qatar, e ha intensificato la colonizzazione della Cisgiordania. Ciò che questi eventi dimostrano è che lo Stato sionista è incompatibile con le aspirazioni territoriali del popolo palestinese e con gli interessi delle masse della regione. Nel caso della Cisgiordania, l’accelerazione della colonizzazione spazza via persino la proposta di un micro-stato palestinese accanto a Israele – la cosiddetta soluzione a due Stati – sostenuta da un’ala dell’imperialismo, dalle borghesie arabe e dall’Autorità Palestinese.
4) L’offensiva imperialista e sionista in Medio Oriente ha incontrato un ostacolo importante nell’Iran. Gli Stati Uniti e Israele non sono riusciti a raggiungere i loro obiettivi politici e militari e la Casa Bianca è stata costretta a sedersi al tavolo dei negoziati, dove non è stata in grado di imporre alcuna delle proprie condizioni.
L’impatto di questa guerra è internazionale. Il blocco dello Stretto di Hormuz ha provocato un’impennata dei prezzi del petrolio, alimentando tendenze inflazionistiche e recessive a livello globale. Negli Stati Uniti, l’aumento dei prezzi del carburante è uno dei fattori che potrebbero portare alla sconfitta di Trump nelle elezioni di metà mandato di novembre.
Inoltre, la controffensiva militare degli Houthi in Yemen rappresenta un altro colpo per la Casa Bianca. Gli Houthi hanno strappato alle forze sostenute dall’Arabia Saudita il controllo di un’importante città portuale (Mocha) e di alcune posizioni sullo Stretto di Bab el-Mandeb – un’altra rotta marittima di grande importanza per il commercio globale.
Al di là della natura capitalista e oppressiva del regime iraniano, dobbiamo lanciare la parola d’ordine della sconfitta di Stati Uniti e Israele in questa guerra, poiché ciò infliggerebbe un duro colpo all’imperialismo statunitense e al sionismo.
5) Condanniamo i negoziati tra Israele e il governo libanese (mediati dagli Stati Uniti) volti a normalizzare le relazioni, che si svolgono mentre Israele occupa il sud del Paese ed esige il disarmo di Hezbollah. Il governo libanese sta seguendo le orme di Marocco, Emirati Arabi Uniti e Bahrain, che (attraverso gli Accordi di Abramo) hanno ristabilito legami diplomatici con lo Stato sionista. Si tratta di una pugnalata alle spalle da parte delle borghesie arabe contro il popolo palestinese.
Ci opponiamo all’Accordo della Mecca tra Turchia, Arabia Saudita e Pakistan, che prende di mira il popolo iraniano – sotto attacco da parte di Israele e Stati Uniti – e che, oltre alla repressione esercitata entro i propri confini, persegue una politica aggressiva di intervento nei Paesi vicini (Yemen, Afghanistan, Siria), nonché la ricerca di un maggiore peso negoziale nei confronti di Stati Uniti e Israele.
6) Nonostante le sue dichiarazioni “umanitarie”, l’Unione Europea mantiene l’accordo di libero scambio con Israele e gli fornisce armi, dimostrando così la propria complicità con lo Stato sionista. L’accordo “Scudo di Achille” con la Grecia ne è un esempio emblematico: esso impone oneri più gravosi e impoverisce il popolo greco, rafforzando al contempo nazionalismo e militarismo e consolidando l’allineamento strategico della Grecia con Israele e gli Stati Uniti. In America Latina, il presidente argentino Javier Milei (che ha definito Trump e Netanyahu “eroi dell’umanità”) si sta ponendo come punta di diamante della diplomazia israeliana attraverso gli Accordi di Isacco, una versione regionale degli Accordi di Abramo. In opposizione a tutto ciò, chiediamo l’interruzione delle relazioni diplomatiche e commerciali con Israele.
Quanto ai BRICS, essi hanno rafforzato i propri legami commerciali con Israele, nonostante il genocidio. Nel biennio 2024-2025, la Russia ha incrementato le esportazioni verso Tel Aviv, e così pure la Cina. L’India, dal canto suo, fornisce a Israele componenti per la produzione di armi. Denunciamo la complicità delle principali nazioni BRICS nel genocidio a Gaza, nella pulizia etnica in Cisgiordania e nel “piano Trump” per Gaza, come dimostrato dalla loro decisione di non esercitare il diritto di veto alle Nazioni Unite. Sotto la guida della Cina, le nazioni BRICS mirano esclusivamente a garantirsi una posizione privilegiata all’interno del sistema capitalistico globale di oppressione, saccheggio e guerra, in una fase in cui l’egemonia occidentale è in declino.
In contrapposizione a tale atteggiamento dei BRICS, i movimenti di solidarietà con la Palestina hanno lanciato appelli al boicottaggio commerciale e adottato misure di azione diretta, come i blocchi portuali.
7) Manifestazioni popolari di massa contro il genocidio hanno avuto luogo in tutti gli Stati Uniti, in Europa e in Medio Oriente. È emerso inoltre un vasto movimento giovanile che ha occupato i campus universitari negli Stati Uniti. Per quanto riguarda il coinvolgimento della classe lavoratrice, gli scioperi generali in Italia a sostegno della Palestina (nell’ottobre 2025 e nel maggio 2026), organizzati da sindacati combattivi, costituiscono un esempio da seguire, così come i blocchi dei porti contro le spedizioni di petrolio e forniture militari. Sosteniamo la giornata internazionale di mobilitazione contro la militarizzazione e la guerra indetta dai lavoratori portuali per il 30 ottobre.
8) Respingiamo la messa al bando di Palestine Action nel Regno Unito e la detenzione di quattro suoi membri, condannati fino a otto anni di carcere per una protesta all’interno di uno stabilimento dell’azienda israeliana Elbit Systems. Respingiamo la classificazione di tale organizzazione, di Masar Badil e del collettivo Autistici/Inventati come “terroristi” negli Stati Uniti, il processo ai “5 di Ulm” in Germania, il procedimento legale contro la deputata argentina del Fronte di Sinistra Vanina Biasi (accusata falsamente di antisemitismo per aver denunciato il genocidio) e tutti i casi di persecuzione politica. L’antisionismo non è antisemitismo. No al protocollo IHRA.
9) Di fronte alle guerre e alle gravi difficoltà economiche a cui l’imperialismo, il sionismo e la borghesia araba sottopongono le masse del Medio Oriente, sosteniamo la necessità di un’iniziativa politica dei lavoratori, nell’ottica di una Palestina unica e socialista e di un’unità socialista dei popoli del Medio Oriente.
Chiediamo di intensificare la mobilitazione internazionale e di scendere in piazza per ricordare un altro anniversario del 7 ottobre.
For the defeat of US imperialism and Zionism in the Middle East
Statement on the third anniversary of October 7th
1) Three years on from the incursion by Palestinian armed organisations into Israel (Operation Al-Aqsa Flood) and the start of Israel’s military operations in the Gaza Strip – which have already left 70,000 dead and two million displaced – we condemn the ongoing genocide and salute the struggle of the Palestinian people and the popular mobilisations that have helped to expose, in the eyes of the world, the crimes against humanity committed by the Zionist state.
The bombing campaign against Gaza, which began on 7 October 2023, followed by an invasion and a total blockade, marked a significant escalation in the plans for ethnic cleansing and territorial colonisation, the roots of which date back to the very formation of the State of Israel in 1948.
The systematic targeting of schools, refugee centres and hospitals by Israeli forces constitutes what may well be defined as ‘textbook genocide’.
2) We defend the right of the Palestinian people to resist Zionist oppression by all means at their disposal. We defend the right of return for the displaced and the freedom of the more than 9,500 political prisoners.
Furthermore, we denounce the colonial junta for Gaza led by Donald Trump and supported by the complicit Arab bourgeoisie. This junta seeks to dismantle Palestinian armed organisations, install a multinational occupying force and, ultimately, transfer power to a Palestinian Authority reshaped at the whim of Israel and the United States. Furthermore, it seeks to establish a capitalist business network amidst the ruins left by the bombings.
3) In just three years, Israel has attacked Gaza, Lebanon, Syria, Yemen, Iran and Qatar, and has intensified the colonisation of the West Bank. What these events demonstrate is that the Zionist state is incompatible with the territorial aspirations of the Palestinian people and with the interests of the masses in the region. In the case of the West Bank, the acceleration of colonisation even sweeps aside the proposal for a Palestinian microstate alongside Israel – the so-called two-state solution – championed by a wing of imperialism, the Arab bourgeoisies and the Palestinian Authority.
4) The imperialist and Zionist offensive in the Middle East encountered a major obstacle in Iran. The United States and Israel failed to achieve their political and military objectives, and the White House was forced to the negotiating table, where it was unable to impose any of its conditions.
The impact of this war is international. The blockade of the Strait of Hormuz led to a surge in oil prices, fuelling global inflationary and recessionary trends. In the United States, the rise in fuel prices is one of the factors that could lead to a defeat for Trump in the November mid-term elections.
Furthermore, the Houthis’ military counter-offensive in Yemen represents another blow to the White House. The Houthis wrested control of a major port city (Mocha) and positions on the Strait of Bab el-Mandeb – another sea route of great importance to global trade – from the Saudi-backed forces.
Beyond the capitalist and oppressive nature of the Iranian regime, we must raise the slogan calling for the defeat of the United States and Israel in this war, as this would deal a severe blow to US imperialism and Zionism.
5) We condemn the negotiations between Israel and the Lebanese government (mediated by the United States) aimed at normalising relations, which are taking place whilst Israel occupies the south of the country and demands the disarmament of Hezbollah. The Lebanese government is following in the footsteps of Morocco, the UAE and Bahrain, which (through the Abraham Accords) re-established diplomatic ties with the Zionist state. This is a stab in the back by the Arab bourgeoisies against the Palestinian people.
We oppose the Mecca Agreement between Turkey, Saudi Arabia and Pakistan, which targets Iranian people under attack by Israel and the United States; and which—alongside the repression exercised within their own borders—also pursues an aggressive policy of intervention in neighboring countries (Yemen, Afghanistan, Siria), as well as a quest for greater leverage vis-à-vis the US and Israel.
6) Despite its ‘humanitarian’ statements, the European Union maintains its free trade agreement with Israel and supplies it with weapons, thereby demonstrating its complicity with the Zionist state. The “Shield of Achilles” agreement with Greece is a characteristic case: it imposes heavier burdens and impoverishes the Greek people while reinforcing nationalism and militarism and deepening Greece’s strategic alignment with Israel and the US. In Latin America, Argentine President Javier Milei (who called Trump and Netanyahu ‘heroes of humanity’) is positioning himself as the spearhead of Israeli diplomacy through the Isaac Agreements, a regional version of the Abraham Accords. In opposition to this, we call for the severing of diplomatic and trade relations with Israel.
As for the BRICS, they have deepened their trade links with Israel, despite the genocide. In 2024–2025, Russia has increased its trade with Israel, and China has done the same. India, for its part, supplies Israel with components for the manufacture of weapons. We denounce the complicity of the leading BRICS nations in the genocide in Gaza, the ethnic cleansing in the West Bank, and “Trump’s plan” for Gaza, evidenced by their decision not to exercise their veto power at the United Nations. Under China’s leadership, the BRICS nations only seek to secure a privileged position within the global capitalist system of oppression, plunder and war, at a time when Western supremacy is in decline.
In contrast to this stance taken by the BRICS, the movements in solidarity with Palestine launched calls for a trade boycott and adopted direct action measures, such as port blockades.
7) Mass popular demonstrations against the genocide took place across the United States, Europe and the Middle East. A large youth movement also emerged, occupying university campuses in the United States. As for the involvement of the working class, the general strikes in Italy in solidarity with Palestine (in October 2025 and May 2026), organised by militant trade unions, provide an example to follow, as do the port blockades targeting shipments of oil and military supplies. We support the international day of action by port workers and October 30 against militarization and war.
8) We reject the banning of Palestine Action in the United Kingdom and the imprisonment of four of its members, sentenced to up to eight years’ imprisonment for a protest inside a plant belonging to the Israeli firm Elbit Systems. We reject the designation of that same organisation, of Masar Badil and of the Autistici/Inventati collective as “terrorists” in the United States, the trial of the ‘Ulm 5’ in Germany, the legal case against the Argentine Left Front MP Vanina Biasi (falsely accused of anti-Semitism for denouncing genocide) and all cases of political persecution. Anti-Zionism is not anti-Semitism. No to the IHRA protocol.
9) In the face of the wars and severe economic hardship to which imperialism, Zionism and the Arab bourgeoisie subject the masses of the Middle East, we put forward the need for a political upsurge by the workers, with a view to a single, socialist Palestine and a socialist unity of the peoples of the Middle East.
We call for a redoubling of international mobilisation and for taking to the streets to mark another anniversary of 7 October.
SIGNATURES
Workers Party (PO, Argentina)
Communist Liberation (KA, Greece)
Internationalist Revolucionary Tendency (TIR, Italy)
Socialist Labourers Party (SEP, Turkey)
Socialist Workers Party (SWP, United Kingdom)
Revolutionary Action Group (GAR, Mexico)
Fuerza 18 de Octubre (Chile)
United Front Committee For a Labour Party (UFCLP, United States)
Por la derrota del imperialismo estadounidense y del sionismo en Oriente Medio
Declaración con motivo del tercer aniversario del 7 de octubre.
1) Tres años después de la incursión de organizaciones armadas palestinas en Israel (Operación Inundación de Al-Aqsa) y del inicio de las operaciones militares israelíes en la Franja de Gaza, que ya han dejado 70.000 muertos y dos millones de desplazados, condenamos el genocidio en curso y saludamos la lucha del pueblo palestino y las movilizaciones populares que han ayudado a exponer, ante los ojos del mundo, los crímenes de lesa humanidad cometidos por el Estado sionista.
La campaña de bombardeos contra Gaza, que comenzó el 7 de octubre de 2023, seguida de una invasión y un bloqueo total, marcó una escalada significativa en los planes de limpieza étnica y colonización territorial, cuyas raíces se remontan a la propia formación del Estado de Israel en 1948.
El ataque sistemático de las fuerzas israelíes contra escuelas, centros de refugiados y hospitales constituye lo que bien podría definirse como un “genocidio de manual”.
2) Defendemos el derecho del pueblo palestino a resistir la opresión sionista por todos los medios a su alcance. Defendemos el derecho al retorno de los desplazados y la libertad de los más de 9.500 presos políticos.
Además, denunciamos la junta colonial en Gaza, liderada por Donald Trump y apoyada por la burguesía árabe cómplice. Esta junta pretende desmantelar las organizaciones armadas palestinas, instaurar una fuerza de ocupación multinacional y, en última instancia, transferir el poder a una Autoridad Palestina moldeada a merced de Israel y Estados Unidos. Asimismo, busca establecer una red empresarial capitalista entre las ruinas dejadas por los bombardeos.
3) En tan solo tres años, Israel ha atacado Gaza, Líbano, Siria, Yemen, Irán y Qatar, e intensificado la colonización de Cisjordania. Estos acontecimientos demuestran que el Estado sionista es incompatible con las aspiraciones territoriales del pueblo palestino y con los intereses de las masas de la región. En el caso de Cisjordania, la aceleración de la colonización incluso descarta la propuesta de un microestado palestino junto a Israel —la denominada solución de dos Estados—, defendida por un sector del imperialismo, las burguesías árabes y la Autoridad Palestina.
4) La ofensiva imperialista y sionista en Oriente Medio se topó con un obstáculo importante en Irán. Estados Unidos e Israel no lograron alcanzar sus objetivos políticos y militares, y la Casa Blanca se vio obligada a sentarse a la mesa de negociaciones, donde no pudo imponer ninguna de sus condiciones.
El impacto de esta guerra es internacional. El bloqueo del estrecho de Ormuz provocó un alza vertiginosa en los precios del petróleo, alimentando así las tendencias inflacionarias y recesivas a nivel mundial. En Estados Unidos, el aumento del precio de los combustibles es uno de los factores que podrían llevar a la derrota de Trump en las elecciones de mitad de mandato de noviembre.
Además, la contraofensiva militar de los hutíes en Yemen representa otro revés para la Casa Blanca. Los hutíes arrebataron el control de una importante ciudad portuaria (Mocha) y posiciones en el estrecho de Bab el-Mandeb, otra ruta marítima de gran importancia para el comercio mundial, a las fuerzas respaldadas por Arabia Saudí.
Más allá de la naturaleza capitalista y opresiva del régimen iraní, debemos alzar la consigna que exige la derrota de Estados Unidos e Israel en esta guerra, ya que esto asestaría un duro golpe a el imperialismo estadounidense y el sionismo.
5) Condenamos las negociaciones entre Israel y el gobierno libanés (mediadas por Estados Unidos) para normalizar las relaciones, que se desarrollan mientras Israel ocupa el sur del país y exige el desarme de Hezbolá. El gobierno libanés sigue los pasos de Marruecos, los Emiratos Árabes Unidos y Baréin, que (mediante los Acuerdos de Abraham) restablecieron relaciones diplomáticas con el Estado sionista. Esto constituye una traición de la burguesía árabe contra el pueblo palestino.
Nos oponemos al Acuerdo de La Meca entre Turquía, Arabia Saudita y Pakistán, que atenta contra el pueblo iraní atacado por Israel y Estados Unidos; y que, además de la represión ejercida dentro de sus propias fronteras, también persigue una política agresiva de intervención en países vecinos (Yemen, Afganistán, Siria), así como una búsqueda de mayor influencia frente a Estados Unidos e Israel.
6) A pesar de sus declaraciones «humanitarias», la Unión Europea mantiene su acuerdo de libre comercio con Israel y le suministra armas, demostrando así su complicidad con el Estado sionista. El acuerdo «Escudo de Aquiles» con Grecia es un ejemplo característico: impone cargas más pesadas y empobrece al pueblo griego, al tiempo que refuerza el nacionalismo y el militarismo y profundiza la alineación estratégica de Grecia con Israel y Estados Unidos. En Latinoamérica, el presidente argentino Javier Milei (quien calificó a Trump y Netanyahu de «héroes de la humanidad») se posiciona como la punta de lanza de la diplomacia israelí a través de los Acuerdos de Isaac, una versión regional de los Acuerdos de Abraham. En oposición a esto, exigimos la ruptura de las relaciones diplomáticas y comerciales con Israel.
En cuanto a los BRICS, han profundizado sus vínculos comerciales con Israel, a pesar del genocidio. En 2024 y 2025, Rusia incrementó su comercio con Israel, y China hizo lo mismo. India, por su parte, suministra a Israel componentes para la fabricación de armas. Denunciamos la complicidad de las principales naciones BRICS en el genocidio de Gaza, la limpieza étnica en Cisjordania y el “plan de Trump” para Gaza, evidenciada por su decisión de no ejercer su derecho de veto en las Naciones Unidas. Bajo el liderazgo de China, las naciones BRICS solo buscan asegurar una posición privilegiada dentro del sistema capitalista global de opresión, saqueo y guerra, en un momento en que la supremacía occidental está en declive.
En contraste con la postura adoptada por los BRICS, los movimientos solidarios con Palestina lanzaron llamamientos al boicot comercial y adoptaron medidas de acción directa, como el bloqueo de puertos.
7) Se produjeron manifestaciones populares masivas contra el genocidio en Estados Unidos, Europa y Oriente Medio. Surgió también un amplio movimiento juvenil que ocupó campus universitarios en Estados Unidos. En cuanto a la participación de la clase trabajadora, las huelgas generales en Italia en solidaridad con Palestina (en octubre de 2025 y mayo de 2026), organizadas por sindicatos combativos, constituyen un ejemplo a seguir, al igual que los bloqueos portuarios dirigidos a los envíos de petróleo y suministros militares. Apoyamos la jornada internacional de los portuarios del 30 de octubre contra la militarización y la guerra.
8) Rechazamos la prohibición de Palestine Action en el Reino Unido y el encarcelamiento de cuatro de sus miembros, condenados a hasta ocho años de prisión por una protesta dentro de una planta de la empresa israelí Elbit Systems. Rechazamos la designación de esa misma organización, de Masar Badil y del colectivo Autistici/Inventati como «terroristas» en Estados Unidos, el juicio de los «Ulm 5» en Alemania, el proceso judicial contra la diputada del Frente de Izquierda argentino Vanina Biasi (acusada falsamente de antisemitismo por denunciar el genocidio) y todos los casos de persecución política. El antisionismo no es antisemitismo. No al protocolo de la IHRA.
9) Ante las guerras y las graves dificultades económicas a las que el imperialismo, el sionismo y la burguesía árabe someten a las masas de Oriente Medio, planteamos la necesidad de un levantamiento político de los trabajadores, con miras a una Palestina única y socialista y a una unidad socialista de los pueblos de Oriente Medio.
Hacemos un llamamiento a redoblar la movilización internacional y a salir a las calles para conmemorar un nuevo aniversario del 7 de octubre.
FIRMAS:
Partido Obrero (PO, Argentina)
Liberación Comunista (KA, Grecia)
Tendencia Internacionalista Revolucionaria (TIR, Italia)
Partido Socialista de los Trabajadores (SEP, Turquía)
Socialist Workers Party (SWP, Reino Unido)
Grupo de Acción Revolucionaria (GAR, México)
Fuerza 18 de Octubre (Chile)
Comité de Frente Unico por un Partido Laborista (UFCLP, Estados Unidos)
Να ηττηθεί ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός και ο σιωνισμός στη Μέση Ανατολή
Δήλωση για την τρίτη επέτειο της 7ης Οκτωβρίου
1) Τρία χρόνια μετά την εισβολή των παλαιστινιακών ένοπλων οργανώσεων στο Ισραήλ (Επιχείρηση «Κατακλυσμός του Αλ-Άκσα») και την έναρξη των ισραηλινών στρατιωτικών επιχειρήσεων στη Λωρίδα της Γάζας – οι οποίες έχουν ήδη αφήσει πίσω τους 70.000 νεκρούς και δύο εκατομμύρια εκτοπισμένους – καταγγέλλουμε τη συνεχιζόμενη γενοκτονία και χαιρετίζουμε τον αγώνα του παλαιστινιακού λαού και τις μαζικές κινητοποιήσεις που έχουν συμβάλει στο να αποκαλυφθούν στα μάτια όλου του κόσμου τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που διαπράττει το σιωνιστικό κράτος.
Η εκστρατεία βομβαρδισμών εναντίον της Γάζας, που ξεκίνησε στις 7 Οκτωβρίου 2023, και ακολούθησε η εισβολή και ο ολοκληρωτικός αποκλεισμός, σηματοδότησαν μια σημαντική κλιμάκωση των σχεδίων εθνοκάθαρσης και εδαφικού αποικισμού, οι ρίζες των οποίων ανάγονται ήδη στην ίδια τη συγκρότηση του κράτους του Ισραήλ το 1948. Η συστηματική στοχοποίηση σχολείων, προσφυγικών κέντρων και νοσοκομείων από τις ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις συνιστά αυτό που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως «γενοκτονία από εγχειρίδιο».
2) Υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα του παλαιστινιακού λαού να αντιστέκεται στη σιωνιστική καταπίεση με όλα τα μέσα που διαθέτει. Υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα επιστροφής των εκτοπισμένων και την απελευθέρωση των περισσότερων από 9.500 πολιτικών κρατουμένων.
Παράλληλα, καταγγέλλουμε την αποικιακή χούντα του «Συμβουλίου Ειρήνης» για τη Γάζα με επικεφαλής τον Ντόναλντ Τραμπ και την υποστήριξη της συνένοχης αραβικής αστικής τάξης. Η χούντα αυτή επιδιώκει να διαλύσει τις παλαιστινιακές ένοπλες οργανώσεις, να εγκαταστήσει μια πολυεθνική δύναμη κατοχής και, τελικά, να παραδώσει την εξουσία σε μια Παλαιστινιακή Αρχή αναδιαμορφωμένη σύμφωνα με τις επιθυμίες του Ισραήλ και των Ηνωμένων Πολιτειών. Παράλληλα, επιδιώκει να οικοδομήσει ένα καπιταλιστικό επιχειρηματικό δίκτυο πάνω στα ερείπια που άφησαν οι βομβαρδισμοί.
3) Μέσα σε μόλις τρία χρόνια, το Ισραήλ έχει επιτεθεί στη Γάζα, τον Λίβανο, τη Συρία, την Υεμένη, το Ιράν και το Κατάρ, ενώ έχει εντείνει τον εποικισμό της Δυτικής Όχθης. Τα γεγονότα αυτά αποδεικνύουν ότι το σιωνιστικό κράτος είναι ασύμβατο με τις εδαφικές διεκδικήσεις του παλαιστινιακού λαού και με τα συμφέροντα των λαών της περιοχής.
Στην περίπτωση της Δυτικής Όχθης, η επιτάχυνση του εποικισμού παραμερίζει ακόμη και την πρόταση για ένα παλαιστινιακό μικροκράτος δίπλα στο Ισραήλ – τη λεγόμενη «λύση των δύο κρατών» – την οποία προωθούν μια πτέρυγα του ιμπεριαλισμού, οι αραβικές αστικές τάξεις και η Παλαιστινιακή Αρχή.
4) Η ιμπεριαλιστική και σιωνιστική επίθεση στη Μέση Ανατολή συνάντησε ένα σημαντικό εμπόδιο στο Ιράν. Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ απέτυχαν να επιτύχουν τους πολιτικούς και στρατιωτικούς τους στόχους και ο Λευκός Οίκος αναγκάστηκε να προσέλθει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, χωρίς να μπορέσει να επιβάλει κανέναν από τους όρους του.
Οι επιπτώσεις αυτού του πολέμου είναι διεθνείς. Ο αποκλεισμός των Στενών του Ορμούζ προκάλεσε άνοδο των τιμών του πετρελαίου, ενισχύοντας τις παγκόσμιες πληθωριστικές και υφεσιακές τάσεις. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η αύξηση των τιμών των καυσίμων αποτελεί έναν από τους παράγοντες που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε ήττα του Τραμπ στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου.
Παράλληλα, η στρατιωτική αντεπίθεση των Χούθι στην Υεμένη αποτελεί ένα ακόμη πλήγμα για τον Λευκό Οίκο. Οι Χούθι απέσπασαν από τις δυνάμεις που υποστηρίζονται από τη Σαουδική Αραβία τον έλεγχο του μεγάλου λιμενιού της Μόκα, καθώς και θέσεων στα Στενά του Μπαμπ ελ-Μαντέμπ – μιας ακόμη θαλάσσιας οδού μεγάλης σημασίας για το παγκόσμιο εμπόριο.
Πέρα από τον καπιταλιστικό και καταπιεστικό χαρακτήρα του ιρανικού καθεστώτος, πρέπει να προβάλλουμε το σύνθημα για την ήττα των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ σε αυτόν τον πόλεμο, καθώς μια τέτοια ήττα θα αποτελούσε σοβαρό πλήγμα για τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό και τον σιωνισμό.
5) Καταγγέλλουμε τις διαπραγματεύσεις μεταξύ του Ισραήλ και της λιβανικής κυβέρνησης, με τη διαμεσολάβηση των Ηνωμένων Πολιτειών, που αποσκοπούν στην εξομάλυνση των σχέσεων, ενώ το Ισραήλ εξακολουθεί να κατέχει το νότιο τμήμα της χώρας και απαιτεί τον αφοπλισμό της Χεζμπολάχ. Η λιβανική κυβέρνηση ακολουθεί τα βήματα του Μαρόκου, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και του Μπαχρέιν, τα οποία, μέσω των Συμφωνιών του Αβραάμ, αποκατέστησαν τις διπλωματικές σχέσεις με το σιωνιστικό κράτος. Πρόκειται για πισώπλατη μαχαιριά των αραβικών αστικών τάξεων εναντίον του παλαιστινιακού λαού.
Καταγγέλουμε τη Συμφωνία της Μέκκας μεταξύ Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν, η οποία στρέφεται εναντίον του ιρανικού λαού που δέχεται την επίθεση του Ισραήλ και των Ηνωμένων Πολιτειών. Παράλληλα με την καταστολή στο εσωτερικό των ίδιων αυτών χωρών, η συμφωνία επιδιώκει μια επιθετική πολιτική παρεμβάσεων στις γειτονικές χώρες – Υεμένη, Αφγανιστάν, Συρία – καθώς και την απόκτηση μεγαλύτερης επιρροής απέναντι στις ΗΠΑ και το Ισραήλ.
6) Παρά τις «ανθρωπιστικές» διακηρύξεις της, η Ευρωπαϊκή Ένωση διατηρεί τη συμφωνία ελεύθερου εμπορίου με το Ισραήλ και το προμηθεύει με όπλα, αποδεικνύοντας τη συνενοχή της με το σιωνιστικό κράτος. Χαρακτηριστική περίπτωση αποτελεί η συμφωνία «Ασπίδα του Αχιλλέα» με την Ελλάδα: επιβάλλει ακόμη μεγαλύτερα βάρη και φτωχοποιεί τον ελληνικό λαό, ενώ ταυτόχρονα ενισχύει τον εθνικισμό και τον μιλιταρισμό και βαθαίνει τη στρατηγική ευθυγράμμιση της Ελλάδας με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ.
Στη Λατινική Αμερική, ο πρόεδρος της Αργεντινής Χαβιέρ Μιλέι, ο οποίος αποκάλεσε τον Τραμπ και τον Νετανιάχου «ήρωες της ανθρωπότητας», τοποθετείται ως αιχμή του δόρατος της ισραηλινής διπλωματίας μέσω των Συμφωνιών του Ισαάκ, μιας περιφερειακής εκδοχής των Συμφωνιών του Αβραάμ. Απέναντι σε αυτή την κατάσταση, καλούμε σε διακοπή των διπλωματικών και εμπορικών σχέσεων με το Ισραήλ.
Όσον αφορά τις χώρες των BRICS, έχουν ενισχύσει τις εμπορικές τους σχέσεις με το Ισραήλ, παρά τη γενοκτονία. Κατά την περίοδο 2024–2025, η Κίνα αύξησε τις εξαγωγές της προς το Τελ Αβίβ κατά 50%, ενώ η Ρωσία τις αύξησε κατά δέκα φορές. Η Ινδία, από την πλευρά της, προμηθεύει το Ισραήλ με εξαρτήματα για την κατασκευή όπλων. Καταγγέλλουμε τη συνενοχή των κυρίαρχων δυνάμεων των BRICS στη γενοκτονία στη Γάζα, την εθνοκάθαρση στη Δυτική Όχθη και το «σχέδιο Τραμπ» για τη Γάζα, η οποία αποδεικνύεται και από την απόφασή τους να μην ασκήσουν το δικαίωμα βέτο στα Ηνωμένα Έθνη.
Υπό την ηγεσία της Κίνας, οι BRICS επιδιώκουν απλώς να εξασφαλίσουν μια προνομιακή θέση μέσα στο παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα καταπίεσης, λεηλασίας και πολέμου, σε μια περίοδο κατά την οποία η δυτική ηγεμονία βρίσκεται σε υποχώρηση.
Σε αντίθεση με τη στάση των BRICS, τα κινήματα αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη απηύθυναν καλέσματα για εμπορικό μποϊκοτάζ και προχώρησαν σε δράσεις άμεσης παρέμβασης, όπως αποκλεισμούς λιμανιών.
7) Μαζικές λαϊκές διαδηλώσεις ενάντια στη γενοκτονία πραγματοποιήθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή. Παράλληλα, αναπτύχθηκε ένα σημαντικό νεολαιίστικο κίνημα, με καταλήψεις πανεπιστημιακών χώρων στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Όσον αφορά την εμπλοκή των εργαζομένων, οι γενικές απεργίες στην Ιταλία σε αλληλεγγύη προς την Παλαιστίνη, τον Οκτώβριο του 2025 και τον Μάιο του 2026, που οργανώθηκαν από μαχητικά συνδικάτα, αποτελούν παράδειγμα προς μίμηση, όπως και οι αποκλεισμοί λιμανιών που στοχεύουν μεταφορές πετρελαίου και στρατιωτικού υλικού.
8) Απορρίπτουμε την απαγόρευση της Palestine Action στο Ηνωμένο Βασίλειο και τη φυλάκιση τεσσάρων μελών της, τα οποία καταδικάστηκαν σε ποινές έως και οκτώ ετών για διαμαρτυρία σε εγκατάσταση της ισραηλινής εταιρείας Elbit Systems.
Απορρίπτουμε τον χαρακτηρισμό της ίδιας οργάνωσης, της Masar Badil και της συλλογικότητας Autistici/Inventati ως «τρομοκρατικών» οργανώσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες, τη δίκη των «5 του Ουλμ» στη Γερμανία, τη δικαστική δίωξη της βουλευτίνας του Αριστερού Μετώπου της Αργεντινής Βανίνα Μπιάσι, η οποία κατηγορήθηκε ψευδώς για αντισημιτισμό επειδή κατήγγειλε τη γενοκτονία, καθώς και κάθε περίπτωση πολιτικής δίωξης.
Ο αντισιωνισμός δεν είναι αντισημιτισμός. Όχι στο πρωτόκολλο IHRA.
9) Απέναντι στους πολέμους και τη βαριά οικονομική εξαθλίωση που ο ιμπεριαλισμός, ο σιωνισμός και οι αραβικές αστικές τάξεις επιβάλλουν στους λαούς της Μέσης Ανατολής, προβάλλουμε την ανάγκη μιας πολιτικής ανόδου των εργαζομένων, με προοπτική μια ενιαία, σοσιαλιστική Παλαιστίνη και τη σοσιαλιστική ενότητα των λαών της Μέσης Ανατολής.
Καλούμε σε ενίσχυση της διεθνούς κινητοποίησης και σε μαζική έξοδο στους δρόμους για την επέτειο της 7ης Οκτωβρίου.